Dożycie 100 lat było kiedyś dość rzadkim wyczynem. Jednak dziś wydaje się być dość powszechnym zjawiskiem. Cóż, wierzcie lub nie, stulatkowie nie są najszybciej rosnącą grupą demograficzną na świecie. Naukowcy ze Szwecji śledzili dziesiątki tysięcy osób i analizowali rutynowe próbki krwi pobrane lata wcześniej. Następnie zadali pytanie o potencjalny związek między grupą krwi a długowiecznością. Czy wspólne markery laboratoryjne wskazują, kto dożyje 100 lat? Badanie ujawniło niektóre z tych wspólnych biomarkerów, w tym poziom glukozy i cholesterolu, u osób, które żyją powyżej 90 lat. Praca została opublikowana w szanowanym czasopiśmie i wykorzystała powiązane rejestry krajowe; dlatego opiera się na wiarygodnych danych. W tym artykule omówimy, co zmierzono i jak to przeanalizowano.
Badanie grupy krwi i długości życia
Zespół chciał się dowiedzieć, czy proste badania krwi, wykonane wiele lat wcześniej, są powiązane z wyjątkową długowiecznością. Wyjątkowe oznacza tutaj dożycie co najmniej 100 lat. Porównali osoby, które dożyły 100 lat, z ich rówieśnikami, którzy tego nie zrobili. U wszystkich uczestników wykonano badania krwi, gdy byli mniej więcej w tym samym wieku. Jest to ważne, ponieważ porównanie 70-latka z 90-latkiem może zakłócić każdy sygnał. Badanie obejmowało standardowe markery metabolizmu, czynności nerek i wątroby, stężenie żelaza oraz pomiar stanu zapalnego. Projekt zakładał długi okres obserwacji, co pomogło wzmocnić wnioski. Uczestnicy byli monitorowani przez 35 lat od pierwszego badania krwi, korzystając ze szwedzkich rejestrów rejestrujących choroby, zgony i miejsce zamieszkania.
Autorzy jasno to ujęli w swoim streszczeniu: „ Uczestnicy byli monitorowani w szwedzkim rejestrze danych przez okres do 35 lat ”. Wrócimy do dokładnych markerów, a następnie do wyników. Na razie skupmy się na tej konkretnej, kluczowej idei. Badania nie twierdzą, że pojedynczy test gwarantuje długie życie. Analizują wzorce w całej populacji i szacują prawdopodobieństwo osiągnięcia 100 dla różnych zakresów każdego markera. Takie podejście pomaga nam dostrzec szersze trendy. Nie można na ich podstawie jednoznacznie określić, co stanie się z daną osobą. Można jednak zasugerować, gdzie ogólnie mogą znajdować się zdrowe cele. Można również wskazać, które bardzo niskie lub bardzo wysokie wartości zasługują na uwagę. Analiza została dostosowana do wieku, płci i wskaźnika chorób współistniejących, co zmniejsza pewne błędy systematyczne.
Jakie osoby wzięły udział w badaniu?
W badaniu wykorzystano kohortę AMORIS. AMORIS to populacyjne źródło danych, zbudowane na podstawie klinicznych badań laboratoryjnych w okręgu sztokholmskim. Obejmuje ono ponad 800 000 osób, ale niniejsze badanie koncentrowało się na 44 636 uczestnikach urodzonych między 1893 a 1920 rokiem, u których wykonano badania krwi w latach 1985–1996. Wszyscy byli monitorowani od pierwszego badania do zgonu, czyli do końca 2020 roku. W trakcie obserwacji 1224 osoby osiągnęły wiek 100 lat. Około 85% stulatków stanowiły kobiety, co odzwierciedlało szersze wzorce przeżywalności w Szwecji w tamtym czasie. Zespół powiązał dane laboratoryjne z kilkoma krajowymi rejestrami wykorzystującymi szwedzkie numery identyfikacyjne. Umożliwiło to dokładne śledzenie chorób i zgonów. W analizie wykorzystano statystykę opisową, regresję logistyczną i klasteryzację.
Metody te pomogły porównać rozkłady, oszacować prawdopodobieństwo i sprawdzić, czy stulatkowie utworzyli odrębne profile laboratoryjne. Autorzy zauważają, że „ połowa uczestników była obserwowana przez ponad 10 lat ”, co pozostawia miejsce na wyłonienie się istotnych wzorców. Dostosowali również swoje modele do wskaźnika chorób współistniejących Charlsona, który podsumowuje poważne schorzenia z dokumentacji szpitalnej. Ta korekta pomaga oddzielić sygnały laboratoryjne od znanych obciążeń chorobowych. Ogólna konstrukcja jest zaletą. Zmniejsza ona błąd przypominania i wykorzystuje spójne metody laboratoryjne do świeżych próbek. Szwedzkie rejestry są cenione na całym świecie za swoją kompletność i kontrolę jakości. Jednak nie wszystkie zmienne dotyczące stylu życia były dostępne, a niektóre pożądane markery immunologiczne były niedostępne.
Jakie markery krwi badano?
